Çağan Irmak'ın yönettiği 2005 yapımı Babam ve Oğlum, Türk sinemasının en unutulmaz dramlarından biridir. Film, 12 Eylül 1980 darbesinin ardından yaşanan toplumsal travmayı bir ailenin gözünden ele alır. Sol görüşlü bir gazeteci olan Sadık'ın (Fikret Kuşkan) darbe sonrası yaşadıkları, ailesinden kopuşu ve yıllar sonra oğlu Deniz'i (Ege Tanman) alıp memleketine dönüşü, hikayenin merkezinde yer alır. Sadık'ın babası Hüseyin (Çetin Tekindor) ile yaşadığı gergin ilişki, torun Deniz'in araya girmesiyle yumuşamaya başlar.

Oyuncu performansları filmin kalbini oluşturur. Çetin Tekindor'un sert görünümlü ama yüreği sevgi dolu dede portresi, Fikret Kuşkan'ın mağdur ama dirençli baba karakteriyle mükemmel bir uyum içindedir. Küçük Ege Tanman'ın Deniz rolündeki doğallığı ise izleyiciyi derinden etkiler. Film, siyasi arka planına rağmen asıl olarak evrensel temalara odaklanır: nesiller arası çatışma, bağışlama, sevginin iyileştirici gücü ve ailenin önemi.

Babam ve Oğlum'u izlemek, sadece Türkiye'nin yakın tarihine tanıklık etmek değil, aynı zamanda insan ilişkilerinin inceliklerini anlamaktır. Çağan Irmak'ın naif ve samimi anlatımı, Evrensel Duyguları yakalayarak filmi yerel bir hikayeden evrensel bir başyapıta dönüştürmüştür. Müzikleri, karakterlerin iç dünyalarını yansıtan görüntüleri ve unutulmaz diyaloglarıyla bu film, izleyiciye hem hüzünlü hem de umut dolu bir deneyim sunar. Türk sinemasının bu değerli eseri, her izleyişte yeni anlamlar kazanan, zamanın ötesinde bir aile dramasıdır.