Luis Buñuel'in 1967 yapımı sürrealist başyapıtı Belle de Jour, burjuva yaşamının sıkıcılığına isyan eden genç bir kadının içsel yolculuğunu ele alıyor. Catherine Deneuve'in unutulmaz bir performans sergilediği film, Séverine adlı genç ve varlıklı bir ev kadınının, hafta içi öğleden sonralarını Paris'te gizli bir genelevde fahişelik yaparak geçirmeye başlamasını konu ediniyor. Görünüşte mükemmel bir evliliği olan Séverine, derinlerdeki cinsel arzularını ve fantazilerini bastırmakta zorlanır. Bu içsel çatışma, onu 'Belle de Jour' (Gündüz Güzeli) takma adıyla, gündüzleri çalıştığı bir geneleve sürükler.

Buñuel'in ustaca yönetimi, burjuva ahlakının ikiyüzlülüğünü ve toplumsal tabuları keskin bir ironiyle eleştirir. Gerçeklik ile fantazi arasındaki çizgiyi bilinçli olarak bulanıklaştıran yönetmen, izleyiciyi Séverine'nin zihninde bir yolculuğa çıkarır. Catherine Deneuve, karakterinin naifliği, masumiyeti ve bastırılmış tutkuları arasındaki geçişleri olağanüstü bir incelikle yansıtır. Jean Sorel ve Michel Piccoli gibi oyuncular da güçlü destek performansları sunar.

Belle de Jour, sadece bir cinsel özgürleşme hikayesi değil, aynı zamanda kimlik, arzu ve toplumsal roller üzerine derin bir sorgulamadır. Görsel olarak zengin, psikolojik olarak katmanlı ve anlatım olarak cesur bir filmdir. Sinema tarihinin en ikonik ve tartışmalı yapımlarından biri olarak kabul edilir. Eğer sürrealist sinemanın zirve örneklerinden birini, olağanüstü bir oyunculuk performansı eşliğinde deneyimlemek istiyorsanız, bu filmi mutlaka izlemelisiniz. Belle de Jour, izleyiciye rahatsız edici ama bir o kadar da büyüleyici bir sorgulama vaat ediyor.